Օրեր առաջ փողոցում մի պայուսակ գտա․ Բացելով այն՝ զարմանքից քարացա․․․Այնքան էի վախեցել, որ չէի համարձակվում անգամ ծնողներիս այն ցույց տալ

Օրեր առաջ փողոցում մի պայուսակ գտա․ Բացելով այն՝ զարմանքից քարացա․․․Այնքան էի վախեցել, որ չէի համարձակվում անգամ
ծնողներիս այն ցույց տալ։Երեք օր առաջ իմընկերոջ պատճառով վիճեցինք Մաշայի հետ,որից հետո չհասկացա թե ինչպես հայտնվե
ցի լքված շինհրապարակում:Հանկարծ տեսա. ինչ-որ պայուսակ էր ընկած, տեսքից կոկիկ էր երևում: Որոշեցի այն բարձրացնել:

Բացեցի և տեսա մեջը շատ փողեր,ես երբեք ձեռքումս այդքան մեծ գումար չեմ բռնել: Գուցե հնարավոր լինի մարել մայրիկիս բոլոր
պարտքերը և գնել նոր կահույք, հագուստ մեզ համար: Եվ ահա փաստաթղթեր… անձնագիր, բանկային քարտեր,ին-որ փաստաթղ
թեր…ի՞նչ անել այս ամենի հետ: Սկզբից ցանկացա այդ ամենը մի կողմ նետել,սակայն մտափոխվեցի:

Վախեցա այդ պայուսակը հետս տուն տանել, քանի որ երբ ծնողներս նկատեն հաստատ ինձ հարցերի մեծա տարափ է սպասվելու:
Որոշեցի թաքցնել այնպիսի տեղ, որտեղից ոչ-ոք չէր գտնի և գնացի տուն:Այսօր ես որոշեցի անկղծանալ և խոստովանել մայրիկիս
կատարվածի մասին: Ամեն ինչ եղավ այնպես, ինչպես ես սպասում էի:

Երեկոյան ծնողներիս հետ երկար և ձանձրալի զրույց ունեցանք, նրանք ինձ բացատրում էին, թե ինչպես եմ կարողացել ուրիշի իրե-
րը այդքան ժամանակ պահել ինձ մոտ:Հաջորդ օրը հայրս վերցրեց պայուսակի մեջ եղած հասցեն և իր հետ տարավ չարաբաստիկ
պայուսակը այդ հասցեով: Պարզվեց տերը հարուստ մարդ էր: Նա մեծ գումար տվեց որպես պարգևավճար:

Առավոտյան նրանք խոստացան ինձ գնել նոր ջինսեր և պայուսակ, բայց ես մինչև այժմ վստահ չեմ՝ ճիշտ վարվեցի,թե՝ ոչ:

աղբյուր

Понравилась статья? Поделиться с друзьями: