Երբ առաջին անգամ կիսատ մունաթ տոնով ասեցիր՝ չես կարողանում դիմացդ նայես, նոր անցնես, ու երբ ես ասացի՝ չէ, չեմ կարողանում, հիշում եմ ոնց սկսեցիր ծիծաղել․․․

Սոնա Մանուկյանը գրում է. Մխո……
Մարդ …. Չէ մեծատառով ՄԱՐԴ….բարի, ընկերասեր, խելացի, հումորով ու մունաթ գալու մեծ վարպետ…… ՄԱՐԴ ում մասին անվերջ կարելի է խոսել….. Երբ առաջին անգամ կիսատ մունաթ տոնով ասեցիր չես կարողանում դիմացդ նայես նոր անցնես ու երբ ես ասացի չէ չեմ կարողանում, հիշում եմ ոնց սկսեցիր ծիծաղել մինչ հասկացա, որ

մունաթ չէիր գալիս արդեն ուշ էր հասցրել էի մտքումս ասել (( Աստված իմ մենակ իմ քննությունից ուշանալուն ես մունաթն էր պակաս ))…. Երբ ուշացած մտա լսարան եւ դասախոսը չթողեց քննության մտածում էի, որ դու ես մեղավոր ու ջղայնացած զանգել ընկերուհուս պատմելով գնում էի այգի….

Ու երբ ինչ որ մեկը կողքից ասեց (( հա լավ հերիք ա բող ոքվես )), երբ տեսա էլի դու ես ինձ թվում էր ես էմոցիաներս հավաքել անգամ չեմ կարողանա, քանի, որ այդ քննությունից էր կախված իմ անվճար անցնելը իսկ ինձ անգամ քննության չթողեց դասախոսը….. բայց երբ տեսա ու ասեցի կլինի սուս մնաս դու ես մեղավոր ու սկսեցի լա ցելով խոսել հիշում եմ քո կիսավախեցած ու տարօրինակ հայացքը ու քո շատ հանգիստ հարցը

_դու գիժ ես ….. _հա դու էլ մեղավոր ….. Մխո…..հիշում եմ ոնց եկար ու համոզեցիր դասախոսին ու ինքը ինձ թողեց քննուրյան ու այն դեպքում որ տասը րոպե էր մնացել….. Քեզ շատ չեմ ճանաչել բայց քո մասին կարող եմ խոսել միշտ երկար ու անվերջ…… Գիտես բարի մարդ, լավ ընկեր հարազատ քո տված խորհուրդներն անվերջ կարելի է հիշել ու դրանց հինման վար շարժվել առաջ…..

(Visited 123 times, 1 visits today)
Понравилась статья? Поделиться с друзьями: